Kto z Was nie słyszał mitów o szalonych wieczorach panieńskich, na których hordy podnieconych kobiet rozszarpują jednego, biednego striptizera ubranego jedynie w bieliznę z bitej śmietany? Kto z Was nie słyszał tych wszystkich bajek o mamuśkach, z których, na widok gołego torsu, wychodzą demony oraz babciach, którym po jednym wieczorze w towarzystwie striptizera mija lumbago? Pewnie wszyscy! Okazuje się jednak, że to wcale nie bajki!

Co naprawdę dzieje się za zamkniętymi drzwiami, kiedy kilkanaście kobiet zbiera się razem by świętować zamążpójście jednej z nich? Wiadomo, że są uzbrojone w alkohol, pieniądze i dobry, a nawet bardzo dobry nastrój, który sprzyja szaleństwom. Ale co one właściwie robią z tym ekwipunkiem? Żaden mężczyzna nie może tego wiedzieć na pewno. Żaden, oprócz Johnny’ego.

Kim jest John? John jest striptizerem. Ma 23 lata i do branży trafił przez przypadek. Przez pewien czas brał udział w misjach wojskowych, jednak wkrótce wypalił się i zaczął szukać innego zajęcia. Okazało się jednak, że to zajęcie znalazło jego. Zauważony został na siłowni przez agenta, który zaproponował mu lukratywny zarobek w zamian za krótki czas spędzony w klubie.

Warunki były dwa – w miejscu pracy obowiązywał brak stroju, zaś do klientów należała grupa ludzi najbardziej wymagająca z wymagających – podekscytowane i podpite kobiety głodne męskiego ciała.

W wypowiedzi dla „Dziennika”, John przybliża charakterystykę swojej pracy – a jego opowieść jest dla mężczyzn, niczym judasz w drzwiach prowadzących do szalonego świata wieczorów panieńskich. Były wojskowy tłumaczy, jak zmieniło się jego spojrzenie na kobiety: „Większość kobiet, z którymi mam do czynienia, ma chłopaków, mężów, dobrą pracę, dzieci a czasem nawet wnuki. Ale gdy zgromadzą się razem, zaczynają szaleć. Wiele z nich nie wydaje się zupełnie martwić swoim nieodpowiednim zachowaniem. Na początku byłem nim zszokowany, ale teraz dziwię się, kiedy kobiety nie zachowują się jak opętane seksem zwierzęta”.

Młody striptizer opisuje również przykładowe imprezy, na których przebiera się za pracowników fizycznych, a kobiety wprost szaleją. Mówi o swoim numerze z bananem – jak umieszcza owoc na wysokości krocza, spryskuje go bitą śmietaną, a następnie panny młode udają, że zadowalają go oralnie.

Zwierza się również, że czasami banan staje się zbędny, gdyż w przypływie emocji i pewności siebie, kobiety nie uznają owocowych zamienników…

Wariują wszystkie… zarówno panny, jak i mężatki, matki, a nawet babki. Kelnerki, bibliotekarki, pracownice banków i lekarki, wszystkie. Niejednokrotnie zdarzało się, że wieczór panieński kończył się w hotelu…

A co my na to Panowie? Czy takie zachowanie jest jeszcze akceptowalne? Na co możemy pozwolić naszym przyszłym małżonkom – striptiz, sztuczkę z bananem… a może jeszcze seks oralny? Czy wieczór panieński traktować można jako ostatnią noc wolności, którą, kiedy już dobiegnie końca uznajemy za niebyłą?

Czy też podobne zachowanie w wigilię nowego, wspólnego życia, odczytywać należy jak prognozę przyszłości – że kobieta, która decyduje się na podobne zabawy przed ślubem, nie będzie od nich stronić również po zawarciu sakramentu?

W świetle powyższych informacji radzimy ustalić jakieś reguły, wspólnie z partnerką – odnośnie tego, na co można sobie pozwolić w tę ostatnią noc wolności. Wszak nie zapominajmy, że w każdym klubie jest jakiś Johnny…a często nawet Johny Macho!

Szwedzkie badania udowadniają, że „atrakcyjność” pachnie inaczej dla osób heteroseksualnych i homoseksualnych.

Naukowcy odkryli, że czynnikiem określającym naszą orientację seksualną jest reakcja na zapach partnera.

Orientacja seksualna pojawia się u ludzi we wczesnym okresie dojrzewania, gdy w większości nie mają jeszcze za sobą żadnych intymnych doświadczeń. Od lat toczy się spór, czy na rozwój naszych preferencji seksualnych wpływają czynniki biologiczne, psychologiczne, społeczne czy też wszystkie jednocześnie.

Jedną z wysuniętych opinii jest ta, mówiąca, że o orientacji seksualnej decyduje mózg. Liczne badania wykazały, że mózgi kobiet i mężczyzn różnią się pod względem budowy i funkcjonowania. Te męskie są np. bardziej asymetryczne, z półkulą prawą większą od lewej. Badacze zaczęli się więc zastanawiać, czy istnieją różnice między mózgami osób tej samej płci, ale odmiennej orientacji seksualnej.

Przeprowadzono badania, które sugerowały, że trzecie jądro podwzgórza u gejów jest znacznie mniejsze niż u mężczyzn heteroseksualnych. Różnica dotyczy też spoidła wielkiego, które u mężczyzn heteroseksualnych jest o 18% większe niż u kobiet i o 35% większe niż u mężczyzn homoseksualnych.

Przełomowe odkrycie

Eksperymenty prowadzone w wielu krajach miały udowodnić, co jest przyczyną takiej, a nie innej orientacji seksualnej u ludzi. Szwedzcy naukowcy, Ivanka Savić i Per Lindström, neurobiolodzy z Karolinska Institute w Sztokholmie, zbadali wreszcie anatomię mózgu w kontekście seksualności.

Zauważyli, że mózgi gejów przypominają mózgi heteroseksualnych kobiet, a lesbijek, mózgi heteroseksualnych mężczyzn. Na podstawie wyników swych badań poinformowali też, że znaleźli dwa ludzkie feromony odpowiedzialne za orientację seksualną: Androstadienon, znajdujący się w męskim pocie oraz Estratetraenol, obecny w kobiecym moczu. Dr Savić wykazała, że Androstadienon (pochodna testosteronu) silnie aktywuje mózg kobiet. Podobnie było z Estratetraenolem, pochodną żeńskich hormonów płciowych, estrogenów. Ten związek silnie pobudzał mózgi heteroseksualnych panów. Szwedzcy badacze zdecydowali się więc pójść o krok dalej i sprawdzić, czy wpływ feromonów zależy tylko od płci, czy też od orientacji seksualnej. Przeprowadzili eksperyment, do którego zaprosili 36 osób - 12 heteroseksualnych kobiet i 24 mężczyzn, połowę hetero- i połowę homoseksualnych.

Początkowo dano im do powąchania próbki zwykłych zapachów, np. lawendy albo cedru. Badania przeprowadzone za pomocą rezonansu magnetycznego i tomografii komputerowej pokazały, że w ich mózgu ulegały pobudzeniu ośrodki związane ze zmysłem węchu. W drugiej części eksperymentu uczestnikom podtykano pod nos probówki zawierające feromony, czyli Androstadienon i Estratetraenol. Okazało się, że tym razem pobudzeniu uległ fragment tzw. podwzgórza, które to właśnie odgrywa bardzo ważną rolę w zachowaniach seksualnych.

W przypadku heteroseksualnych kobiet i mężczyzn reakcja była spodziewana. Podwzgórze kobiet zareagowało na Androstadienon, a mężczyzn na Estratetraenol. Inaczej jednak było w przypadku gejów. Okazało się, że ich mózg nie został pobudzony przez damskie hormony, ale, podobnie jak u pań, reagował na pochodną testosteronu.

Orientacja seksualna cechą biologiczną?

Na podstawie swych badań Szwedzi potwierdzili więc, że po pierwsze, nasz mózg reaguje różnie na feromony w porównaniu z powszechnie znanymi zapachami, po drugie, wskazali na powiązanie pomiędzy orientacją seksualną, a mózgiem. O reakcji lub braku reakcji na konkretne związki chemiczne decyduje zatem nie płeć biologiczna, ale preferencje seksualne. Było to odkrycie niezwykle ważne, gdyż potwierdza tezę o różnicach w budowie i funkcjonowaniu mózgów osób hetero- i homoseksualnych, a pośrednio świadczy o tym, że orientacja seksualna jest cechą biologiczną, a nie nabytą.

Szwedzkie eksperymenty zostały z tym samym skutkiem powtórzone przez zespół neurofizjologa Charlesa Wysockiego w Filadelfii. Ten przebadał 82 osoby (mężczyzn homo- i heteroseksualnych oraz kobiety heteroseksualne), którym podał jeden spośród dwóch zapachów, pobranych z ciał innych heteroseksualnych i homoseksualnych kobiet oraz mężczyzn.

Było to badanie uwzględniające więcej czynników i, podobnie jak u dr Savić, pozwoliło stwierdzić, że geje preferowali zapachy gejów, a nieco słabiej reagowali na te, od dawców heteryków. Zapachy ich ciał były natomiast najmniej atrakcyjne dla heteroseksualnych mężczyzn oraz homoseksualnych kobiet.

Wyniki eksperymentów pokazują, że homoseksualni mężczyźni i kobiety wybierają inne zapachy niż kobiety i mężczyźni heteroseksualni, a feromony stymulują komunikację u osób o tych samych preferencjach seksualnych. Publikacje, nie tylko szwedzkich badań, pokazują więc, że nasz umysł podświadomie rozpoznaje woń “atrakcyjności seksualnej”, a zapach powie nam, czy preferujemy kobiety czy mężczyzn.

Chyba nie ma tak świętego faceta, któremu by nie przeszła przez głowę choć raz w życiu myśl o tym, by zemścić się na swojej byłej dziewczynie. Niektórzy przechodzą od myśli do czynów, czego absolutnie nie popieramy, bo zazwyczaj nie są to zbyt fortunne pomysły, a realizacja ich może skutkować przymusowymi wizytami w sądzie.

Jedni wysyłają jej listy z pogróżkami, inni przebijają opony od samochodu lub wkładają zapałkę w zamek drzwi jej domu, a jeszcze inni nękają nocnymi telefonami i niezapowiedzianymi odwiedzinami w najmniej oczekiwanych momentach.

Jednak przypadek pewnego 57-letniego (a więc nie tak znowu narowistego z racji wieku) Amerykanina cechuje niebagatelna oryginalność.

David Simmons, po tym jak odeszła od niego partnerka, postanowił wykorzystać przeciwko niej zdjęcia, na których jego ex jest przedstawiona w dość intymnych sytuacjach. Nie owijając w bawełnę: pręży się nago jak kotka w rui, pieści go oralnie, i inne tego typu rzeczy. Do tego miejsca jego sposób na zemstę raczej nie wydaje się oryginalny.

Jak donosi The Daily News, „pomysłowy” David stwierdził jednak, że… nie, nie będzie publikował tych zdjęć w internetowych serwisach randkowych, ku uciesze napalonej gawiedzi w wieku gimnazjalnym. Uznał, że największe wrażenie zdjęcia zrobią na rodzinie jego byłej. To, przyznacie sami, już wyższy stopień kreatywności.

Ale to nie koniec. Amerykanin wybrał dla tych pornograficznych zdjęć odpowiednią oprawę: wysłał je rodzinie dziewczyny jako kartkę bożonarodzeniową, co drastycznie zwiększyło siłę rażenia! O reakcjach krewnych, a także o tym, co działo się w ich domu podczas symbolicznego dzielenia się opłatkiem, wolimy nawet nie myśleć.

Za swój fantazyjny wyczyn sąd skazał go na 2 lata dozoru sądowego. Ciekawe czy będzie musiał teraz szczegółowo tłumaczyć z każdej wysyłanej na święta kartki? A może dostanie zakaz ich wysyłania? Wszak nigdy nie wiadomo, czy do środka nie zaplątałoby mu się przypadkiem jakieś pikantne zdjęcie jego ex.

Swoją drogą zastanawiamy się, co pomyśleliby sobie pracownicy poczty, przez których ręce przechodziły owe fotografie, gdyby nie były one włożone w kopertę. Nie możemy wykluczyć, że wśród nich nie znalazłby się jakiś niewyżyty młodzian, i wówczas owe kartki mogłyby zawierać dodatkowe ślady jego grzesznej kontemplacji, przez co byłyby jeszcze bardziej sugestywne.

W miarę jak Brytyjczyków coraz bardziej dotyka kryzys finansowy, wielu z nich wybiera seks jako jedną z najtańszych form spędzania wolnego czasu - wynika z sondażu, o którym informuje BBC.

Badanie ośrodka YouGov na grupie 2 tys. dorosłych respondentów wykazało, że seks jest najpopularniejszym zajęciem spośród tych, które nie obciążają nadmiernie kieszeni, i wyprzedza oglądanie wystaw sklepowych czy plotkowanie z przyjaciółmi.

Najbardziej kochliwi - i oszczędni - wydają się Szkoci. 43 proc. z nich uważa, że seks jest najlepszym sposobem taniego spędzania czasu wolnego, w porównaniu z 35 proc. mieszkańców południowej Anglii.

10 proc. uczestników ankiety przeprowadzonej w listopadzie uznało, że ich ulubionym zajęciem niewymagającym wydawania pieniędzy jest oglądanie wystaw sklepowych, a 6 proc. powiedziało, że najlepiej i najtaniej jest pójść do muzeum.

Przedstawiciele obu płci mają jednak nieco inne preferencje. Panie w większości uznały, że wolą plotkować z przyjaciółkami, a panowie zdecydowanie wskazywali seks.

No cóż, pozostaje nam zazdrościć Szkotom. I psioczyć na polską gospodarkę, która jakimś cudem dość dobrze radzi sobie ze światowym kryzysem. Pocieszające może być jedynie to, że jak powszechnie wiadomo – nie zawsze tanio znaczy dobrze. I dobrze.

Jesteś w stałym związku? Uważaj – już wkrótce będziesz mógł spędzać wieczory na… lekturze książek. Albo na surfowaniu w Internecie. W każdym bądź razie nie na seksie.

Dlaczego? Otóż niemieccy naukowcy odkryli, że u kobiet które znajdują się w stałym związku zanika popęd seksualny. Po mniej więcej czterech latach bycia razem ponad połowa trzydziestoletnich pań przestała odczuwać ochotę na regularny seks.

Dr Dietrich Klusmann, psycholog z Hamburg-Eppendorf University tłumaczy, że to naturalny mechanizm związany z ewolucją naszego gatunku. Kobiety wykazują silny popęd na początku związku, kiedy starają się wytworzyć więź z partnerem. Natomiast gdy już do tego dojdzie, ich apetyt na seks spada.

Na nasze nieszczęście męskie libido bez względu na staż w związku utrzymuje się na stałym poziomie. O regularnym seksie marzy ok. 80% samców. I to do późnej starości. Tymczasem z wiekiem jest jeszcze gorzej – po dwudziestu latach bycia razem ochotę na seks z partnerem ma jedynie 20% kobiet.

Badanie przeprowadzone przez niemieckich uczonych potwierdziło przy okazji, że dla kobiet bardziej niż seks liczy się w związku czułość. Niezależnie od czasu spędzonego razem czułości pragnęło 90% pań. Tu jednak ewolucja odpłaciła kobietom pięknym za nadobne – potrzebę czułości po 10 latach w związku odczuwało zaledwie 25% facetów.

Tadeusz Boy Żeleński pisał kiedyś: „bo w tym cały jest ambaras, żeby dwoje chciało na raz” . I miał trochę racji. Oczywiście możemy się łudzić, że sprawa nas nie dotyczy, że nasza partnerka należy do chlubnej i napalonej mniejszości. Ale cóż - szanse na to nie są zbyt duże. Co zatem robić? Cóż - albo nie wiązać się na stałe i cały czas utrzymywać swoją wybrankę w niepewności, albo zawczasu zaopatrzyć się w dobre książki.